Zo, op naar Hasselt: het heilige paterke in de Minderbroederstraat. Zijn kloosternaam was Valentinus en zijn officiële naam was Paquay. Nu wordt opeens alles helder voor mij. Berkenbos: de Valentinusparochie, Pastoor Paquaylaan, Minderboerbroedersstraat... Broeder Valentinus heeft blijkbaar een diepe indruk nagelaten.
 |
| Graf van het Heilig Paterke |
Zuid Limburg, "Overal waar je komt langs Vlaamse wegen, kom je... Sint Rochus tegen". Een erg mooi beeld in een verlaten agrarisch landschap. Als fietser kan je dit niet laten:
Onderweg via Eigenbilzen: de kapelanij van mijn Heeroom waar ik met mijn lievelingsneef Leo al eens op vakantie mocht gaan. Hij woonde hier gelukkig samen met zijn moeder (mijn grootmoeder: Maria van Mopertingen). Voor een kind een indrukwekkend huis met telkens de zware gong van de torenklokken vlakbij. Ik heb er goede herinneringen aan.
Rond 18u eindelijk boven, het was donker geworden.
Even rondfietsen langs de heilige plaatsen waarbij ik aan de praat geraakte met een zuster in traditionele kledij van de orde van Saint Jean. Ze begeleide me naar het klooster van de broeders die mijn verhaal aanhoorden (fietsen, soort pelgrimage...) en me een kamer aanboden. Voorzienigheid?
Morgen ontbijt in het klooster, dan een korte kennismaking met de plaatsen waar Maria zou verschenen zijn. Een immense parking geeft een indruk van de drukte die hier soms heerst. Nu is het hier zeer rustig, bijna verlaten. Gelukkig. De toeristische kermis heeft nu geen kans en houdt de deuren dicht.
