Van Givet tot Laon: koude, prachtig fietspad, Laon: getuigen Van Jehovah

Givet, 8u 's morgens vetrokken in het donker, berekoud (-6°). Ondanks dubbele handschoenen en wollen kousen toch koude vingers en voeten. Een open heldere nachthemel en een continue snelheid zorgde voor de nodige afkoeling.

Een oude spoorlijn naar Marienbourg uit de 19de eeuw voor transport van grondstoffen en later ook arbeiders, vandaar dit station. Een prachtige fietspiste, heel gelijkmatig ondanks het heuvelend landschap.

Verkleumde handen! Als je goed kijk ziet je enkele koude witte vingers die enkel nog konden opgewarmd worden door blazen. Dan ging het even beter tot ik 25km verderop een café mét chauffage vond waar ik schoenen, kousen en handschoenen op legde. Later stegen de buitentemperaturen een beetje door de zon.

IJs op de weg. Rustig rechtdoor rijden en er gebeurt je niets.

Even technisch. Mijn linkerknie deed stilaan meer en meer pijn. Goed en veel schakelen is dan de boodschap. Een ander zeer belangrijk aspect is je zadel hoog genoeg zetten zodat je been bijna strekt. Ik zette mijn zadel 2 cm hoger en binnen de kortste keren ging het beter.

Verder zie je mijn kettingslot in combinatie met een AXAslot. Je kan je fiets vlot sluiten en aan een paal vastmaken: dubbele zekerheid.

Een fietszadel mag voor mij bijna een vrouwenzadel zijn: goed breed en steunend. Geen bilpijn voor mij!

Een stilteplek zoals je in Vlaanderen er niet veel meer vindt.

Laon, een mooie historische stad op een heuvel waar ik tijdens een vorige tocht Heusden-Parijs al eens was. Na 80km fietsen door de koude en zwoegend door de heuvels heb ik omwille van de te grote afstand Givy-Laon (130km) een stukje trein genomen. De plaatselijke kabelbaan naar het hoger gelegen historisch stadsgedeelte nam geen fietsen mee (sic) dus de steile berg omhoog. Vlot een hotelletje gevonden en dan naar een opgezocht adres van de Getuigen van Jehovah van Laon. Hun deur was gesloten maar na een vriendelijk klopje liet een verantwoordelijke mij onmiddellijk binnen en heette me welkom.  

"Ta parole est verité", apostel Johannes. Voor hun is de bijbel letterlijk het Woord Gods. Het is geschreven door verschillende schrijvers (nieuw en oud testament) met begeleiding van de Heilige Geest. Daarom zijn alle teksten (vb. van de apostelen) steeds harmonieus en niet in tegenspraak.

In de zaal waar de foto genomen werd gaf een toegewezen persoon aan mij als enige bezoeker continu uitleg bij elke toespraak of lezing.

Het is ook een "Eindtijdbeweging" waarbij God de wereld zal zuiveren van onrechtvaardige mensen.

Het waren zeer hartelijke mensen die blij waren dat ik zoveel interesse toonde. Ik presenteerde mezelf als agnost, Katholiek opgevoed. Als ik het doel van mijn fietsreis uitlegde waren ze wat verbaasd. Al hun info is te vinden via www.watchtower.org waarbij je Nederlands kan aanklikken.

In België zouden er 25.000 getuigen zijn. Jehovah staat voor Jaweh.

Het spreekgestoelte. In tegenstelling met Hare Krishna waren ze wat bevreesd voor foto's of videointerviews. Er is al heel wat "kwaad" gepubliceerd over hun. Ik heb daarom geen aanwezigen getrokken.

Weet je waarom zij steeds zo zondags gekleed gaan? Op deze wijze willen zij eer betonen aan Jehovah.

Ochtend in het Krishnacentrum, onderweg, Chevetogne abdij, Givet frankrijk

Hare Krishna ochtendsessie en ontbijt
7u15: kirtan, dansen en zingen ter ere van Krishna, allemaal vaste bewoners of regelmatige bezoekers. Ze zijn werkelijk enthousiast en vinden in Krishna hun zingeving: de eeuwige reïncarnatie met voor elk leven opgebouwd karma dat een volgende levensvorm bepaald. Ontelbare keren tot deze cirkel doorbroken wordt en bevrijding van het stoffelijke volgt waarna vereniging met het hoogste (Krishna of Shiva).

Dansende vrouwen. Het valt me op dat zij veel eleganter gekleed zijn en vrijer dansen dan de mannen of zouden ze gewoonweg meer plaats hebben ;-)  ? De vrouwen zijn in de minderheid en bezetten de linkse ruimte van de tempel. De mannen zijn een grotere groep en staan rechts.

Enthousiast zingen en dansen. Ik vroeg of ik mocht filmen, geen probleem!

Een zeer helder en boeiend interview (Nederlands) door Jo over Krishna en Krishna-bewustzijn:

Mijn gangenoot Frank leende mij zijn laptop uit. We maakten kennis en hij ook vertelt voor de camera vanuit zijn persoonlijke beleving wat Krisha en Krishnabewustzijn voor hem betekenen: bekijk en beluister zijn betoog

Na de ochtendsessie een gevarieerd lekker vegetarisch ontbijt. Krishna-adepten hebben respect voor alle levende wezens: geen dieren of vissen eten dus. Traditioneel wordt op de grond gegeten deels zelfs met de vingers voor meer voeling met voedsel. Mijn "disgenoot" was Paul die mij uitgebreid uitleg gaf over heel het centrum en de geest ervan.
Een deel van het ontbijt was vooraf geofferd aan Krishna en wordt nadien bij het ontbijt gevoegd: gezegend voedsel dus.

Af en toe te voet duwen want in de Ardennen fietsen kan zwaar zijn voor de benen zeker met een beladen fiets. Als je alleen reist moet je alle materiaal zelf dragen: boeken, kaarten, fietsmateriaal, netbook...

Onderweg het klooster van Chevetogne
Een gesprek met een monnik: een Benedictijns klooster met 2 kerken: een met een Byzantijnse liturgie en een andere met de Latijnse. Beide horen bij de Katholieke kerk. Nochtans oogt de Byzantijnse kerk oosters orthodox.
Zij willen hiermee de eenheid binnen de katholieke kerk benadrukken en radicaal op zoek gaan naar God in een volgehouden gebed.
Ik vroeg de monnik of hij historicus was door zijn uitgebreide kennis, quod non. Hij sprak zeer belezen en erudiet met een erg ingetogen houding. Wat een verschillende werelden !
De Byzantijnse kerk:

De "Latijnse" kerk

Ditmaal geen overnachting in dit klooster (hoewel dit goed mogelijk was) want het was nog vroeg in de namiddag. Dan maar doortrappen (veel hoogteverschil!) tot Givet in Frankrijk. Regelmatig houd ik mij wat in en stap met de fiets in de hand want mijn linker knie geeft signalen van belasting. Dit gaat wel over.

Nawoord:

Het valt mij op hoeveel verschil er is in de zienswijzen tussen de centra die ik tot nu toe bezocht heb. We weten dit wel maar het is enigszins onwezenlijk als je van de ene visie naar de andere fietst. Ieder is erg overtuigd en toegewijd. Niemand beweerde tot nu toe uitdrukkelijk dat zijn geloof boven dat van de andere stond.
Toch hoor je soms tussen de regels dat er eigenlijk maar één waarheid is.
Benieuwd wat er de volgende 14 dagen nog op mijn weg komt.

Van het Mariabedevaartsoord Banneux naar Hare Krishna in Durbuy

Een wereld van verschil !
Banneux, orde van Saint Jean:
Banneux, de verering van de verschijning van Maria, de kloosterorde van Saint Jean met psalmen, gebeden en een stilteontbijt. Een "religieus park" in het centrum met de verschijningskapel en tal van te bezoeken plaatsen. Het is hier zeer kalm gezien de periode van het jaar maar in betere tijden zal het enorm druk zijn én toeristisch.

Mijn mooi gastenverblijf bij de orde van Saint Jean, 's morgens buiten ijzig koud.

 

Een erg openhartig interview met een zuster van de orde: wat betekent geloof voor jou? Klik op de foto voor de video !

De verschijningskapel voor Maria

Danktegels wegens genezingen e.a., wanden vol.

De ingang van de religieuze zone met de nodige toeristische elementen.

Een immense parking, nu bijna leeg maar klaar voor overrompelende dagen.

Maria in de kloosterorde, een heel warme sfeer maar toch zullen mijn handschoenen (dubbele laag) mij door de koude helpen.

Onderweg zeer koud maar prachtig winterweer. Wallonië heeft zijn RAvel, lange afstandsfietswegen. Niet altijd volledig afgewerkt maar sommige stukken zijn prachtig !

 

 Durbuy, Hare Krishna
En dan plots uit het niets een oud kasteel dat omvormd werd tot een centrum voor de Benelux van Hare Krishna. Hoog op een heuvel gelegen met gemeenschappelijke ruimtes voor shanti (zingen), studie van de Veda's en dans. Daarnaast ook een mooi gastenhuis waar ik een kamer huur. Een vegetarisch restaurant, kunstatelier en een groot park.

De sfeer is hier enorm ongedwongen. Niets moet. "Alles mag" zou ik niet zeggen want het hele centrum draait goed en ziet er behoorlijk uit. De kamers zijn net en het eten uitstekend.

De samenkomsten zijn ook erg spontaan en los, een komen en gaan. Iedereen zingt en speelt muziek op zijn eigenste wijze als het maar in het teken is van Krishna of Vishnu (2 namen van de "allerhoogste"). De bewoners zijn erg vriendelijk en behulpzaam. Het is hier veilig.

Via hun restaurant, shop, kamerverhuur en rondleidingen proberen ze in hun financiële noden te voorzien.
Mijn ganggenoot Frank (heeft een ook gewijde naam) was zo vriendelijk zijn laptop aan mij uit te lenen, waarvoor dank. Ik heb een netbook maar de wifi functioneert niet goed.

2 belangrijke boeken: rechts de Bhagavad Gita, een uitgebreid epos met diep religieuze betekenis.

Een soort altaar voor Vishnu. Elke dag wordt de hele scène anders gekleed en opgemaakt wat een immens werk is maar een spirituele betekenis heeft. 6 x per dag wordt er geofferd.

Een heerlijke vegetarische maaltijd in het restaurant

 Onze gids (afkomstig uit Maastricht) die hier al van in 1984 verblijft ! Er zijn veel permanente residenten. Zij huren of kopen een kamer of appartementje. Als ze eigenaar zijn gaat na hun dood alles weer naar het centrum. 
Iedereen wijdt zich volledig aan het centrum maar vooral aan Krishna en krijgen gratis kost en inwoon. Het hele centrum draait dus op vrijwilligers.

Van Heusden naar Banneux

's Morgens vroeg vertrek, zwaar beladen maar gelukkig is de fiets stevig. Hij rijdt perfect dankzij een zeer grondige onderhoudsbeurt door onze fietsenmaker Johan. Even passeren bij Julien (voorzitter Dorpsraad Heusden) voor foto's en afscheid:

Zo, op naar Hasselt: het heilige paterke in de Minderbroederstraat. Zijn kloosternaam was Valentinus en zijn officiële naam was Paquay. Nu wordt opeens alles helder voor mij. Berkenbos: de Valentinusparochie, Pastoor Paquaylaan, Minderboerbroedersstraat... Broeder Valentinus heeft blijkbaar een diepe indruk nagelaten.

Graf van het Heilig Paterke

Zuid Limburg, "Overal waar je komt langs Vlaamse wegen, kom je...  Sint Rochus tegen". Een erg mooi beeld in een verlaten agrarisch landschap. Als fietser kan je dit niet laten:

Onderweg via Eigenbilzen: de kapelanij van mijn Heeroom waar ik met mijn lievelingsneef Leo al eens op vakantie mocht gaan. Hij woonde hier gelukkig samen met zijn moeder (mijn grootmoeder: Maria van Mopertingen). Voor een kind een indrukwekkend huis met telkens de zware gong van de torenklokken vlakbij. Ik heb er goede herinneringen aan.

 

Nog even rustig langs de Maas dwars door Luik, bijna geen hoogteverschil. Ik dacht "nog even naar Banneux fietsen" maar dit viel zwaar tegen. Banneux ligt blijkbaar op meer dan 300m !  De hellingen waren daarbij erg stijl voor mijn benen en zwaarbeladen fiets. Ik heb enkele km gewandeld.
Rond 18u eindelijk boven, het was donker geworden.

Even rondfietsen langs de heilige plaatsen waarbij ik aan de praat geraakte met een zuster in traditionele kledij van de orde van Saint Jean. Ze begeleide me naar het klooster van de broeders die mijn verhaal aanhoorden (fietsen, soort pelgrimage...) en me een kamer aanboden. Voorzienigheid?

Morgen ontbijt in het klooster, dan een korte kennismaking met de plaatsen waar Maria zou verschenen zijn. Een immense parking geeft een indruk van de drukte die hier soms heerst. Nu is het hier zeer rustig, bijna verlaten. Gelukkig. De toeristische kermis heeft nu geen kans en houdt de deuren dicht.

Een Zazen avond in Leuven

Zen Dojo Leuven: enkele dagen voor de start van de fietstocht, een zazenavond met bepaalde rituelen, 2x een half uur rechtop zitten op een kussen met je gezicht gericht naar de muur, tussendoor loopmeditatie (kinhin). Even napraten met Marc, de spirituele (bege)leider van dit centrum. een erg warme hartelijke ontmoeting met uitleg over de essentie van zazen. (klik hierop voor het interview). Alle info vind je via www.zendojoleuven.be

Op de fiets door Wallonië en Frankrijk, van Heusden naar Lourdes, van Boeddha tot Maria. Een zoektocht naar alle vormen van geloof en dit elke dag met mijn stalen ros... Vertrek vrijdagmorgen 12 januari. Mijn eerste bestemming is...