zondag 22 januari 2012

Orléans: 3 kerken van groot naar klein, Katholiek, Protestants en Joods

Orléans is een majestueuze stad met oude klassieke gebouwen en een uitgekiend tramsysteem (bijna af) dat de site echt aangenaam en leefbaar maakt.
Mensen zijn in deze regio zeer vriendelijk en behulpzaam. Ze groeten, schudden je hand, glimlachen vriendelijk als ze mij zien fietsen. Enfin, dit is Parijs niet meer hoewel het daar ook wel meeviel. Het hautaine is hier volledig weg.
Kerken, er is een speciale zone in Orléans waar er 3 heel dicht bij elkaar liggen. Er is een intense oecumenische samenwerking over de grenzen van de 3 kerkgemeenschappen.
Even een beeld geven van de erg opvallende aard van de gebedshuizen.


De immense Katholieke kathedraal domineert heel het stadscentrum en is zichtbaar vanuit verschillende hoofdstraten. 


Orléans is oud en tegelijkertijd ook heel vernieuwend. De stad heeft bijna een interne transformatie ondergaan op mensenmaat.



Immens groot, de foto is wat onscherp omdat flitsen geen zin heeft.


"Le temple", een kerk van de gereformeerde Protestantse kerk. Duidelijk kleinschaliger dan de kathedraal. Achterin gelegen aan een pleintje waar ik even naar moest zoeken. 


Het interieur vooraan de kerk. Hoe verschillend van een katholieke kerk! Een soort spreekgestoelte dat vermoedelijk niet meer gebruikt wordt. In een protestante kerk vind je geen afbeeldingen (schilderijen, beelden), enkel een kruis. Het is een erg sobere omgeving.
Ik had een gesprek met een protestantse actieve gelovige. Zij willen zich concentreren op de essentie van hun geloof zonder afgeleid te worden door beelden. Hun bijbel bevat een aantal teksten meer dan de katholieke (is dus iets dikker). Voor hun is de hostie slechts een symbool (delen van het brood). In het katholieke geloof wordt dit "het lichaam van Christus" genoemd. Zoals we weten hebben ze niet de overkoepelende structuur van de Katholieke kerk, geen paus dus.
Er liep net een culturele tentoonstelling met betrekking tot de oecumenische samenwerking: Katholiek, Protestants, Joods. Een "leesmarathon" uit de bijbel van 24u vond net plaats met om het kwartier een andere spreker. Het schijnt dat je de volledige bijbel zou kunnen voorlezen in 72u maar ik vermoed dat dit meer te maken heeft met het heilig getal 12 en dit maal 6. 


De inkom met orgel, alles heel sober.


Dit heb ik echt moeten zoeken: de Joodse Synagoge achter de kathedraal. Geen gebouw te zien maar een eenvoudige poort met een Hebreeuwse tekst erboven. Het gebedshuis was niet te zien wel 2 camera's die je continu in het oog hielden.
Zeer onopvallend en klein dus. Waarom? Decimering van de Joodse bevolking tijdens WO II ? Angst voor aanslagen? Eigen aan het geloof? Tijdens mijn fietstocht door Palestina heb ik gemerkt dat synagoges nooit de omvang hebben van onze kerken.

Een erg duidend beeld, deze 3 kerken, die toch echt wensen samen te werken: oecumene


En neen, dit is geen kerk of tempel maar gewoon een foto van een oud Hotel (1903) waar alles stilte ademt en waar de tijd bleef stille staan... Zeker een aanrader: hotel de l' abeille.

zaterdag 21 januari 2012

Van Etampes tot Orléans: vent fort !

Van Etampes tot Orléans:

Een 80km door licht heuvelachtig gebied. Geen probleem normaal gezien maar die ellendige ZW-wind was van "moderé naar fort" geëvolueerd, tot 5 beaufort en dit bijna pal op kop ! Onophoudelijk, af en toe had ik wat bescherming door een huizenrij of een bos.

Dan komt het erop aan te werken met kleine deelafstanden die goed haalbaar lijken, ademhaling tellen is ook nuttig en vooral goed bij jezelf blijven. Eigenlijk was dit een zinvolle oefening in mindfulness, bewust zijn van jezelf, je grenzen bepalen... en ja, na enkele uren lukte dit wel (moest wel). Het begon daarbij nog te fiezelen zonder echt door te regenen.

Enfin, rond 17u was ik in Orléans, goed op tijd voor het duister.
Ik zit nu in een zeer rustig oud hotelletje (zonder muziek) in de rustieke publieke ruimte te typen. Het enige geluid is het getik van een klok, af en toe de bel en wat gasten. Fijn.


Ondanks de weeromstandigheden dit mooie plekje. Beschut tegen de wind, heuvelend en autentiek. Daar doe ik het voor.



Even verderop, even mooi.





Oud Frankrijk, boordevol geschiedenis.


Een café onderweg, luide muziek, gokken op de tiercé, prendre un café. Deze vrouw zat continu voor zich uit te kijken, triestig en onbewogen. Ik was zo vrank het op beeld te zetten. Het leven zoals het is. Zou een scène kunnen zijn uit "Voyage au bout de la nuit" van Louis-Fernand Céline.


Even tussendoor onderweg een bedrijf dat gaat sluiten. De Fransen kunnen hun protest wel erg beeldend maken. Een drama dat ik in seconden voorbij rijd.

Na 8 dagen ben ik dus in Orléans geraakt. Met de auto via Brussel en Parijs is dit 516km. Door mijn omweg via Banneux en andere zijwegen schat ik de fietsafstand eerder op 700km.

Voorlopig nog geen fietsproblemen gehad: ketting 1x gesmeerd dat is alles.
Mijn lichaam doet het goed: knieën perfect dankzij de hogere zadelstand en het schakelen. Alleen wat stijfheid in mijn rechteronderbeen door de continue belasting.

vrijdag 20 januari 2012

Parijs, bezoek aan de Church of Scientology, fietsen tot Etampes

Parijs, overnachting in de buurt van gare du Nord én van de hindoetempel (zie vorig verslag met extra toegevoegde video's). Parijs wordt stilaan wat meer een fietsstad. Natuurlijk domineert koning auto het straatbeeld (tot op de fietsstroken toe), maar toch. De huurfietsen staan overal massaal én worden veel gebruikt.
Info: www.velib.paris.fr "vélos en libre-service à Paris"


En ook al redelijk wat gereserveerde fietspaden. Als je hier op fietst ben je sneller dan een wagen.

The church of scientology in Parijs.
Ik heb me even moeten bijeenpakken om hier mijn beladen fiets tegen de muur te zetten en doodleuk simpel gekleed binnenwandelen met de vraag voor meer uitleg. Een chique interieur met heel wat boeken, folders en DVD's uitgestald om te kopen. Het gesprek met de man aan de receptie was voor mij wat beperkt.

Een vriendelijke Engelsman (getrouwd met een flemish women) sprak me spontaan aan en een boeiend gesprek volgde. Een Amerikaan Ron Hubbard is de stichter en heeft miljoenen boeken verkocht. Zijn ideologie ontwikkelde zich van een rationeel onderbouwde leermethode voor efficiënter leven door het ontdekken en verwerken van negatieve gedachten (weerstanden).
Later is de zielsdimentie er bij gekomen, een religie dus met een ziel die overleeft. Natuurlijk is dit zeer summier beschreven. Ik heb 2 DVD's meegekregen.

Alle info: www.scientology.org , kijk eens naar "Meet a scientologist". De site is zeer professioneel en gestructureerd net zoals het centrum dat ik mocht bezoeken.
Ik begin stilaan de objectieve benadering en vraagstelling onder de knie te krijgen. Het is veel fijner en leerrijker om zonder veel vooroordelen me open te stellen voor allerhande denkwijzen. De gesprekspartner vertrouwt me dan en is erg open.



Foto gemaakt door een toevallige voorbijgangster. Zij kende wel iets van kadreren! Afscheid van Parijs en nu zuidwaarts. Parijs is enorm groot en het duurt uren voor je op de buiten bent.


Probeer hier maar eens rustig te fietsen. Fransen houden wel veel rekening met mij als eenzame fietser maar het is toch wat bedreigend. Later op de dag heb ik 4 km op een smalle witte zijlijn van een route nationale gereden (een tweebaansweg met betonnen middenstrook) met voorbijrazend verkeer dat wel steeds opzij ging indien te breed (vrachtwagens).


Dit vond ik wel een leuke: een grafsteen buiten in de vloer van een 11de eeuwse kerk. Probeer het maar eens te ontcijferen: alle details staan er op en ze zal nu zeker in de hemel zijn.



Elke grotere Franse stad heeft van die spuuglelijke parkeerwinkelcentra. Is dit onze toekomst? De steden verstillen daardoor, het autoverkeer neemt toe en probeer hier maar eens met de fiets te winkelen. Enkel asfalt, niets groen, veel lawaai door de route national vlakbij. Het is wel gemakkelijk maar zou eigenlijk ruimtelijk niet mogen zijn. Het maakt de mensen zo te zien niet gelukkig. Hier heb ik mijn objectieve verslaggeving even laten schieten.
 Bij schemering reed ik hier mijn laatste 5 km in lichte regen voor mijn aankomst aan het hotel.

donderdag 19 januari 2012

Van Pierrefonds tot Parijs, bezoek aan een Hindoetempel.

Pierrefonds, 's morgens vroeg vertrokken om 7u30, warm gekleed wat niet echt meer nodig was: een laagje kleding onderweg uitdoen om niet te gaan zweten.
Het werd een erg zware tocht van bijna 100 km in heuvelachtig gebied met continu (merde) sterke tegenwind. Enkel in de wouden en stadjes was ik enigszins afgeschermd.
De laatste 25 km langs de Parijse kanalen begon het daarbij nog te regenen en je weet regen en wind op kop is niet alles. Gelukkig was het niet te koud (geen handschoenen meer nodig).
Ik heb echt stevig moeten doorduwen om in het centrum te geraken. Hopelijk hebben de Fransen mij onderweg niet horen vloeken.


Saint Bois, een romantisch beeld in het prille ochtendlicht. Ik ben nadien door het beperkte zicht wel fout gereden met meer wat kilometers aan mijn broek.



Technisch intermezzo:
  • een handig en zichtbaar rood knipperlichtje: veilig, verbruikt zeer weinig energie
  • een grijze stevige fietszak voor vliegtuig, bus en ook TGV. Nadeel is wel dat het zwaar weegt.
  • 2 grote fietszakken van Agu: niet volledig waterdicht maar met een overtrekhoes.

Ik rij constant naar het ZW en vanwaar komt de wind, inderdaad uit het ZW. Un vent modéré (tussen faible en fort in) maar als je die altijd op kop hebt met nog wat regen dan heb je het geweten. Nu wen je aan alles. Wat eerst onaangenaam leek wordt gewoon waardoor andere meevallers een heel goed gevoel geven. Een beetje psychologie denk ik. Korte video 360° met wind!


De "Abbaye de Chaalis": erg bekend bij degenen die naar Parijs fietsen. Het bevat de resten van een oude Cistercienzer abdij. Het was vroeger een centrum voor een groot omliggend landbouwgebied. Hier kan je een 360° beeld zien vanuit de inkom.


En jawel, dit is Parijs (net buiten het centrum) maar middenin een drukke voorstad. Dit kanaal met fietspad is dé manier om Parijs binnen te fietsen! In het begin was het nog droog maar even later...

De hindoetempel van Ganesh in hartje Parijs. Ze kennen talloze Goden die voor allerlei redenen aanbeden worden. In deze tempel was net een "dienst" bezig waarbij er vers gemaakt eten en bloemen geofferd werden aan verschillende heiligdommen.
Net zoals bij Hare Krisjna (Durbuy) mocht ik vrij rondlopen en filmen (schoenen uit). Bij Oosters religies lijken mij de diensten en rituelen wat losser en minder strikt. Bij Westerse godsdiensten is vb. filmen van een eredienst niet altijd toegestaan.
Mystieke rituelen uit de tempel van Ganesh:
Gewijd water voor alle bezoekers, ook voor mij.


Met het gezegende water worden allerlei punten bevochtigd op een godsbeeld.



Bloemblaadjes worden langdurig aan een God geofferd met rituele gezangen.


Dienaars van de eredienst offerden bloemblaadjes, kaarslicht en vers voedsel onder het zingen van vermoedelijk sanskrietgezangen.


Rond de nek van de Goden werden kralen, kettingen met voedsel e.a. gehangen voor het afsmeken van gunsten.



Ik had nog niet echt gegeten 's avonds en had bijna zin om het vers fruit in beslag te nemen ;-) .

woensdag 18 januari 2012

Van Laon tot Pierrefonds

Van op de hooggelegen stad Laon (spreek uit "Lon") verder richting Parijs. Het is minder koud maar eerder kil en grijs zonder een spatje regen. Alles ok dus.


Laon torent hoog boven het landschap uit: een kathedraal uit de 13de eeuw en een 16de eeuwse citadel.



Voor de geïnteresseerde fietsreizigers. Dit is mijn standaard stuuropstelling:
  • een vlinderstuur met extra dikke isoleerband en brede steun voor de handen: vermindert voosheid en pijn
  • Een kaarthouder (redelijk groot): voldoende waterdicht, de kaart kan ik altijd bekijken, vangt natuurlijk redelijk wat wind
  • Een spiegeltje dat ik voor de eerste maal gebruik en na wat sleutelen en aanpassen vooral handig is langs drukke wegen om achterliggend verkeer in het oog te houden: opzij gaan indien gevaarlijk (zie je de fotograaf?)
  • Het stuur is natuurlijk verstelbaar op alle mogelijke manieren.
  • Ik heb dus geen km-teller op mijn stuur omdat dat voor mij van weinig tel is. Afstand schat ik op basis van landschap en tijd (en kaart indien mogelijk).

Diepe holle wegen en dan nog stijl omhoog.


Een Mairie (Hotel de Ville of gemeentehuis) en kerk en voor de rest niet veel te beleven. Frankrijk ademt overal geschiedenis en grootsheid tot in de kleinste dorpjes die voor de rest vrij leeg zijn.


Een wat apart kerkgebouw in tegenstelling met de klassieke torenspitsen.


Veel leegstaande schoolgebouwen. Ik zie bijna geen kinderen maar vooral oudere mensen. Ontvolking van het platteland ten voordele van de steden. Heel anders dan in Vlaanderen.


Pierrefonds wordt gedomineerd door het château. Oorspronkelijk gebouwd in de 14de eeuw maar na totaal verval werd het in 1813 voor nog geen 3000 Fr door Napoleon gekocht die er een keizerlijk verblijf van maakte. Die man had geld genoeg door al zijn veroveringen.


Dit kon ik echt niet laten. Terwijl in België de orde der apothekers "verbiedt" om een groen kruis met animaties te plaatsen (gewoon herkenbaar groen mag dus wel) flikkert en knippert het hier rustig op los. De toekomst in België?

Wat mij opvalt is dat de mentaliteit van de Fransen ten zuiden van Laon (dus richting Parijs) echt verandert. De gesprekken verlopen volgens mijn aanvoelen wat geforceerd en voornaam. Ze doen erg hun best maar er is weinig voeling. Mensen in het restaurant hier kijken elkaar zelfs niet aan terwijl mij een halve dagreis noordelijker de hand gedrukt werd door onbekenden in een café.  Het tegenovergestelde dus van bv. Wallonië en delen van Noord Frankrijk waar men losser en meer relativerend is. Niet echt mijn ding hier.
Morgen hoop ik in Parijs te geraken: 90 km en veel wind tegen. Hopelijk blijft het droog. Daar ga ik weer trachten een spiritueel of religieus centrum te bezoeken. We zullen zien...

dinsdag 17 januari 2012

Van Givet tot Laon: koude, prachtig fietspad, Laon: getuigen Van Jehovah

Givet, 8u 's morgens vetrokken in het donker, berekoud (-6°). Ondanks dubbele handschoenen en wollen kousen toch koude vingers en voeten. Een open heldere nachthemel en een continue snelheid zorgde voor de nodige afkoeling.


Een oude spoorlijn naar Marienbourg uit de 19de eeuw voor transport van grondstoffen en later ook arbeiders, vandaar dit station. Een prachtige fietspiste, heel gelijkmatig ondanks het heuvelend landschap.


Verkleumde handen! Als je goed kijk ziet je enkele koude witte vingers die enkel nog konden opgewarmd worden door blazen. Dan ging het even beter tot ik 25km verderop een café mét chauffage vond waar ik schoenen, kousen en handschoenen op legde. Later stegen de buitentemperaturen een beetje door de zon.



IJs op de weg. Rustig rechtdoor rijden en er gebeurt je niets.



Even technisch. Mijn linkerknie deed stilaan meer en meer pijn. Goed en veel schakelen is dan de boodschap. Een ander zeer belangrijk aspect is je zadel hoog genoeg zetten zodat je been bijna strekt. Ik zette mijn zadel 2 cm hoger en binnen de kortste keren ging het beter.
Verder zie je mijn kettingslot in combinatie met een AXAslot. Je kan je fiets vlot sluiten en aan een paal vastmaken: dubbele zekerheid.
Een fietszadel mag voor mij bijna een vrouwenzadel zijn: goed breed en steunend. Geen bilpijn voor mij!



Een stilteplek zoals je in Vlaanderen er niet veel meer vindt.


Laon, een mooie historische stad op een heuvel waar ik tijdens een vorige tocht Heusden-Parijs al eens was. Na 80km fietsen door de koude en zwoegend door de heuvels heb ik omwille van de te grote afstand Givy-Laon (130km) een stukje trein genomen. De plaatselijke kabelbaan naar het hoger gelegen historisch stadsgedeelte nam geen fietsen mee (sic) dus de steile berg omhoog. Vlot een hotelletje gevonden en dan naar een opgezocht adres van de Getuigen van Jehovah van Laon. Hun deur was gesloten maar na een vriendelijk klopje liet een verantwoordelijke mij onmiddellijk binnen en heette me welkom.  




"Ta parole est verité", apostel Johannes. Voor hun is de bijbel letterlijk het Woord Gods. Het is geschreven door verschillende schrijvers (nieuw en oud testament) met begeleiding van de Heilige Geest. Daarom zijn alle teksten (vb. van de apostelen) steeds harmonieus en niet in tegenspraak.
In de zaal waar de foto genomen werd gaf een toegewezen persoon aan mij als enige bezoeker continu uitleg bij elke toespraak of lezing.
Het is ook een "Eindtijdbeweging" waarbij God de wereld zal zuiveren van onrechtvaardige mensen.
Het waren zeer hartelijke mensen die blij waren dat ik zoveel interesse toonde. Ik presenteerde mezelf als agnost, Katholiek opgevoed. Als ik het doel van mijn fietsreis uitlegde waren ze wat verbaasd. Al hun info is te vinden via www.watchtower.org waarbij je Nederlands kan aanklikken.
In België zouden er 25.000 getuigen zijn. Jehovah staat voor Jaweh.




Het spreekgestoelte. In tegenstelling met Hare Krishna waren ze wat bevreesd voor foto's of videointerviews. Er is al heel wat "kwaad" gepubliceerd over hun. Ik heb daarom geen aanwezigen getrokken.
Weet je waarom zij steeds zo zondags gekleed gaan? Op deze wijze willen zij eer betonen aan Jehovah.

maandag 16 januari 2012

Ochtend in het Krishnacentrum, onderweg, Chevetogne abdij, Givet frankrijk

Hare Krishna ochtendsessie en ontbijt
7u15: kirtan, dansen en zingen ter ere van Krishna, allemaal vaste bewoners of regelmatige bezoekers. Ze zijn werkelijk enthousiast en vinden in Krishna hun zingeving: de eeuwige reïncarnatie met voor elk leven opgebouwd karma dat een volgende levensvorm bepaald. Ontelbare keren tot deze cirkel doorbroken wordt en bevrijding van het stoffelijke volgt waarna vereniging met het hoogste (Krishna of Shiva).

Dansende vrouwen. Het valt me op dat zij veel eleganter gekleed zijn en vrijer dansen dan de mannen of zouden ze gewoonweg meer plaats hebben ;-)  ? De vrouwen zijn in de minderheid en bezetten de linkse ruimte van de tempel. De mannen zijn een grotere groep en staan rechts.



Enthousiast zingen en dansen. Ik vroeg of ik mocht filmen, geen probleem!



Een zeer helder en boeiend interview (Nederlands) door Jo over Krishna en Krishna-bewustzijn:


Mijn gangenoot Frank leende mij zijn laptop uit. We maakten kennis en hij ook vertelt voor de camera vanuit zijn persoonlijke beleving wat Krisha en Krishnabewustzijn voor hem betekenen: bekijk en beluister zijn betoog



Na de ochtendsessie een gevarieerd lekker vegetarisch ontbijt. Krishna-adepten hebben respect voor alle levende wezens: geen dieren of vissen eten dus. Traditioneel wordt op de grond gegeten deels zelfs met de vingers voor meer voeling met voedsel. Mijn "disgenoot" was Paul die mij uitgebreid uitleg gaf over heel het centrum en de geest ervan.
Een deel van het ontbijt was vooraf geofferd aan Krishna en wordt nadien bij het ontbijt gevoegd: gezegend voedsel dus.


Af en toe te voet duwen want in de Ardennen fietsen kan zwaar zijn voor de benen zeker met een beladen fiets. Als je alleen reist moet je alle materiaal zelf dragen: boeken, kaarten, fietsmateriaal, netbook...







Onderweg het klooster van Chevetogne
Een gesprek met een monnik: een Benedictijns klooster met 2 kerken: een met een Byzantijnse liturgie en een andere met de Latijnse. Beide horen bij de Katholieke kerk. Nochtans oogt de Byzantijnse kerk oosters orthodox.
Zij willen hiermee de eenheid binnen de katholieke kerk benadrukken en radicaal op zoek gaan naar God in een volgehouden gebed.
Ik vroeg de monnik of hij historicus was door zijn uitgebreide kennis, quod non. Hij sprak zeer belezen en erudiet met een erg ingetogen houding. Wat een verschillende werelden !
De Byzantijnse kerk:



De "Latijnse" kerk

Ditmaal geen overnachting in dit klooster (hoewel dit goed mogelijk was) want het was nog vroeg in de namiddag. Dan maar doortrappen (veel hoogteverschil!) tot Givet in Frankrijk. Regelmatig houd ik mij wat in en stap met de fiets in de hand want mijn linker knie geeft signalen van belasting. Dit gaat wel over.


Nawoord:
Het valt mij op hoeveel verschil er is in de zienswijzen tussen de centra die ik tot nu toe bezocht heb. We weten dit wel maar het is enigszins onwezenlijk als je van de ene visie naar de andere fietst. Ieder is erg overtuigd en toegewijd. Niemand beweerde tot nu toe uitdrukkelijk dat zijn geloof boven dat van de andere stond.
Toch hoor je soms tussen de regels dat er eigenlijk maar één waarheid is.
Benieuwd wat er de volgende 14 dagen nog op mijn weg komt.